من نادره بختیار هستم‌.(مدیر گالری عسل )
تصمیم دارم از این به بعد هر از چندگاهی با شما در مورد خاطرات کاری و مسیری که طی این سال طی کردم صحبت کنم.
تجربیات من در این سالها برای هنرجویان عزیز میتونه نکات مفیدی داشته باشه و این هدف اصلی من از گفتن این خاطرات است.
اما در اولین قسمت خیلی خلاصه تمام این سالها رو مرور میکنم.
من اولین تجربه ی هنریم نقاشی رنگ روغن با استاد خازن بود که هفت سال کار می کردم از سیزده سالگی و بعد در هجده سالگی با استاد صبا اسفندیاری انواع دوخت های سنتیو سرمه را یاد گرفتم و شش سال کار کردم و دیپلم دوخت های سنتی را گرفتم و آن زمان هر چیزی که توی ژورنال می دیدمو می تونستم بدوزم، چون مادرم نقاشی روی پارچه و دوخت های مختلف انجام می داد به نفع من بود و کمک خوبی به من بود، بعد از آن وقتی نوزده سالم بود، سفره عقد خودم را انداختم که اولین تجربه ی سفره انداختنم بود و یادمه توی اون زمان خوب شده بود.
بعد شروع کردم به سفره عقد انداختن و در ماه پنج تا سفره می انداختم، یکی از سفره عقد هایی که انداختم هم برای دختر دوست صمیمیم بود که سه ماه رویش کار کردیم و اندازه سفره عقد صد متر بود، که دانه دانه بالرین ها ظرف های سفره عقد را با حرکات باله می آوردن و می گذاشتند توی سفره و بغل سفره می نشستند، خیلی پروژه سخت و زمان بری بود ولی بدلیل یک اتفاق ناگوار موفق نشدم که توی مراسم شرکت کنم.
در بیست و یک سالگی آموزشگاه یاس را باز کردم در منیریه و انواع دوخت ها ، نقاشی پارچه و سرمه دوزی را آموزش می دادم و سفارش می گرفتم،
بعد از دوازده سال و بعد ازاسباب کشی و جا به جا کردن به خیابان حافظ که خانه‌ی ویلایی
دو طبقه بود، کار های دیگه هم بهش اضافه کردم مثل پتینه، کار روی شیشه، کارهای شمع، نقاشی های مختلف، پتینه دیوار و ……. بعد از آن جا هم رفتیم شارستان ششم و الان هم که فلاحی هستیم و با یک تیم حرفه ای ودخترم کار می کنیم که تقریبا تمام کارهای رایج هنری را آموزش و اجرا می کنیم.
همه این سالها لطف و حمایت شما عزیزان چه در زندگی واقعی و چه در این فضای مجازی ،مهم ترین دلیل پیشرفت و موفقیتهای پی در پی بوده و همیشه قدردان شما عزیزان هستم.